RSS

Unutmayacağız dedik unutmadık

16 Oct

Evet, Funky Mamma’yı hatırlıyoruz demiştik. Sözün hakkını verdik. Ne kadar verilebilirse.

Kardeş ve yazar ile birlikte gittik.

Üstad 80 yaşında. Eski toprak. Benim diyen genci cebinden çıkarır, öyle bir enerji, öyle bir “ruh”. Öyle bir müzik.

Armstrong ve Parker’a çakılan birer selam.

Dr. Lonnie Smith bize ilacı damardan verdi. Son 30 sene içinde canlı olarak böyle bir org performansına şahit olmamıştım. Fukushi Tainaka ise, kalabalıktan gelen Japonca övgülere gülümseyerek karşılık verirken geleneksel caz ritmlerinin yanısıra yaratıcılığın doruklarında gezinmenin ne demek olduğunu çok güzel bir şekilde gösterdi. Alabama’lı gitarist Randy Johnston, eşlikçiliğinin ötesinde geceyi kendi bestelerinden biri ile süslerken kendine caz gitaristi diyen bazı isimlerin bir kez daha düşünmelerine yol açacak şekilde bir performans sergiledi.

Lou Donaldson’ın çok fazla bir şey yapmasına gerek yoktu. 80 yaşındaki bu delikanlı sadece aktı ve çok küçük hareketlerle grubu yönlendirdi. Akış zamanda yolculuk demekti. Akış “soul”u hissetmek demekti. Akış “bebop” ile yeniden doğmak demekti. Akış, “this is not fusion or confusion, this is some serious music” deyip sonra kahkahalara boğulmak demekti.

Bu kadar kaliteli konserlerin tek bir kötü yanı var. Müzik bir kez başladıktan ve sizi avucunun içine aldıktan sonra koltuklara sığmak çok zor!

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on October 16, 2006 in General

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: